پدیده «ال‌نینو» یک پدیده جوی طبیعی است که به موجب آن آب‌های گرم با کمک الگوهای وزش باد به سمت شرق اقیانوس آرام نقل مکان کرده و ضمن افزایش دمای سطحی آب‌های این ناحیه و اختلاف دمای آب‌های سطحی اطراف، سبب وزش تندبادهای شدید و بارش باران‌های سیل‌آسا در جهان می‌شود.

«ونجو کای»، کارشناس علوم جوی و سرپرست اصلی این مطالعه گفت: در طول بروز پدیده شدید «ال‌نینو»، این منطقه حاوی آبگرم به نواحی استوایی اقیانوس آرام کشیده می‌شود و به دلیل اینکه دمای سطحی اقیانوس آرام در حال افزایش است، متخصصان با استفاده از این الگو به پیش‌بینی تاثیر گرمای جهانی هوا بر پدیده «ال‌نینو» پرداختند اما الگوهای آنها منتهی به نتایج متضادی شد.

«کای» و تیم همکارش برای سنجش بهتر تاثیرات گرمای آینده هوا بر چرخه «ال‌نینو» به بررسی 20 الگوی جوی که منجر به شکل‌گیری این پدیده جوی می‌شوند، پرداختند. آنها به جای در نظر گرفتن دمای سطح دریا هر رویداد را به عنوان یک عامل از 10 عامل افزایش باران‌ها در مناطق استوایی شرق اقیانوس آرام در نظر گرفتند. نتایج حاصل حاکی از این بود که رویدادهای شدید جوی که به طور معمول هر 20 سال یک بار رخ می‌دهند، طی 100 سال آینده هر 10 سال یک بار رخ خواهند داد.

به گزارش ایسنا به نقل از لایوساینس، اگرچه کوتاه شدن فواصل پدیده «ال‌نینو» و افزایش دفعات وقوع این پدیده می‌تواند برای نواحی خشک غرب آمریکا یک موهبت محسوب شده و باران‌های بیشتری را روانه این مناطق کند اما این پدیده از سوی دیگر می‌تواند تاثیرات مخربی را نیز در سایر نقاط جهان به همراه داشته باشد.

در گذشته با وقوع پدیده «ال‌نینو»، کشورهای واقع در غرب اقیانوس آرام نظیر استرالیا و اندونزی، خشکسالی و حریق‌های گسترده در جنگل‌ها را تجربه کردند و همچنین در مناطق استوایی شرق اقیانوس آرام نظیر اکوادور و شمال پرو، سیل‌های ویرانگری جاری می‌شد. آخرین پدیده شدید «ال‌نینو» که در سال‌های 1997 و 1998 میلادی رخ داد، ضمن برجای ماندن 35 میلیارد دلار خسارت مالی، مرگ بیش از 23 هزار تن در آمریکا و سایر نقاط جهان رقم خورد.